WYPOWIEDZENIE UMOWY O PRACĘ

Wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony przez pracodawcę … Czy zawsze takie wypowiedzenie jest skuteczne ?

W dniu dzisiejszym spróbuję zająć się tematyką, która dotyczy wielu z nas, gdyż umowa o pracę jest na tyle powszechną formą zatrudnienia pracownika, że każdy z nas winien mieć  świadomość uprawnień które z tego tytułu wynikają. W sytuacji gdy nasza relacja układa się z pracodawcą poprawnie, zapisy dotyczące możliwości wypowiedzenia umowy nie mają większego znaczenia dla jednej jak i drugiej strony. Niejednokrotnie bywa jednak tak, że sytuacja niespodziewanie się obraca np. w skutek zmiany przełożonego lub osobistych konfliktów i nieporozumień z pracodawcą. Pracodawca najczęściej w takim przypadku dąży do usunięcia niechcianego pracownika i niezwłocznie się z nim rozstaje, wręczając mu wypowiedzenie umowy.

Czy jednak taka czynność ze strony pracodawcy oznacza dla nas ustanie stosunku pracy ?
Oczywiście że nie, przysługuje nam prawo do odwołania się od wręczonego nam wypowiedzenia przez pracodawcę. Odwołanie wnosimy do Sądu w terminie 21 dni od dnia kiedy otrzymaliśmy wypowiedzenie – także jest sporo czasu na przemyślenie ewentualnych kroków prawnych w tym zakresie.
Co możemy zarzucić pracodawcy ? Przede wszystkim należy mieć na względzie że pracodawca musi wskazać w przypadku umowy zawartej na czas nieokreślony – konkretną przyczynę wręczenia nam wypowiedzenia. Nie wystarczy posłużenie się lakonicznym zwrotem „utrata zaufania do pracownika.” Pracodawca musi uzasadnić czym taka utrata zaufania była spowodowana i przedstawić powody które do tego doprowadziły. Pracodawca ma obowiązek wskazać w sposób czytelny, jasny i zrozumiały rzeczywistą przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę, a tym samym przedstawić uzasadnienie zwolnienia pracownika i umożliwić mu polemikę na drodze sądowej z decyzją pracodawcy. Przez podanie pracownikowi przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę należy rozumieć przedstawienie jej przez pracodawcę w sposób na tyle fizycznie uzewnętrzniony (ustnie, pisemnie), tak żeby pracownik nie miał wątpliwości, co stanowi konkretne podłoże stawianych mu zarzutów. Kwestia ta nie może być natomiast pozostawiona w sferze domysłów pracownika odnośnie tego, co stanowi ewentualne przyczyny podjętej przez pracodawcę decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy. Koniecznym jest zatem zindywidualizowanie przyczyn wypowiedzenia na tyle, by pracownik już na ich podstawie mógł ocenić zasadność wypowiedzenia w kontekście przysługujących mu roszczeń.

Teraz warto właśnie przejść do roszczeń, które nam przysługują w związku z nieprawidłowym wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony. W pierwszej kolejności możemy domagać się ustalenia przez Sąd że takie wypowiedzenie było bezskuteczne – Sąd ustala powyższe jednak tylko w przypadku gdy w dalszym ciągu biegnie okres wypowiedzenia umowy. Polski wymiar sprawiedliwości nie działa jednak zbyt dynamicznie, dlatego nawet w przypadku 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia, rzadko kiedy zdarza się żeby Sąd zdążył w tym terminie wyznaczyć rozprawę. Dlatego też najczęstszymi roszczeniami zgłaszanymi przeciwko pracodawcy są:

a) przywrócenie do pracy – Sąd uznaje wypowiedzenie za nieskuteczne, tak jakby nigdy nie zostało nam wręczone i przywraca nas do pracy na dotychczasowych warunkach, z jednoczesnym przyznaniem nam wynagrodzenia za czas kiedy pozostawaliśmy bez pracy (czyli okres po upływie terminu wypowiedzenia)

lub

b) odszkodowanie – Sąd zasądza odszkodowanie w wysokości nie niższej od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Tym samym w przypadku 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia, Sąd zasądza odszkodowanie w wysokości trzykrotności przysługującego nam wynagrodzenia miesięcznego.

Umowa o pracę na czas nieokreślony stanowi dla każdego z nas duży przywilej i jedną z najbardziej pożądanych form zatrudnienia. Dlatego też w przypadku otrzymania wypowiedzenia takiej umowy przez pracodawcę, warto walczyć o przywrócenie do pracy lub zasądzenie odszkodowania, gdyż bardzo często pracodawca kreuje pozorne przyczyny wypowiedzenia, a wypowiedzenie takiej umowy nie może być jego decyzją podjętą wyłącznie w oparciu o osobiste animozje czy preferencje.